
Kayra, 8 yaşında bir kızdı. Kayra en çok piknik yapmaktan hoşlanıyordu. Kırlarda gezmek, çiçek toplamak onun en sevdiği şeydi. Kayra, o gün çok heyecanlıydı çünkü annesi ile birlikte piknik yapacaklardı. Bu pikniği bir haftadır planlıyorlardı. Nihayet gitme vakti gelmişti ama o sırada hiç beklenmedik bir şey oldu. Birden yağmur yağmaya başladı. Piknik planı suya düşmüştü. Kayra, "Off! bu gün pikniğe gidemeyeceğizzzz" diye çığlık attı. Çok üzülmüştü. Ama annesi Sevinç, ona evde piknik yapmayı önerdi. Kayra, bu fikri ilk başta benimsemese de kabul etmek zorunda kalmıştı. Başka çaresi yoktu. Hemen ev pikniğini planlamaya başladılar. Film aldılar. Yiyecek ve içecekleri hazırladılar. Yere piknik örtüsü bile serdiler. Kayra, bir müddet sonra ev pikniğinin çok eğlenceli olduğunu farketti. Kırlarda gezemese de evde piknik yapmak onu mutlu etmişti. Kayra o gün bir şey anladı. Bazen işler planlandığı gibi gitmese de, istedikten sonra mutlu olabileceğini anlamıştı. Çünkü, mutluluk bizim içimizde. Kayra, bundan sonra istedikleri olmayınca surat asmamaya karar verdi.